راست مي­گويم اي تمام عاشقيم               

 اين منم از ديار شقايقيم

به تو سوگند مي­خورم آقا                          

که تويي عشق من تويي تنها

فاش مي­گويم عاشقم آقا                                 

 عاشق روي ماهت اي زيبا

من هم اينک به عشق مي نازم                                

 آه  اي آرزوي پروازم

کاش در آسمان عشق تو                              

  يا که در جمکران عشق تو

پر و بالي زند کبوتر دل                                     

  يا در آنجا کند دلم منزل

دل کوچیکه ستاره همیشه در انتظاره

                      که یه اسب از عرش اعلا گل خورشیدو بیاره

میگن انتظار تلخه دل اون اما می دونه

                               این یه انتظار دیگه ست انتظار نوبهاره

یه نگاش به آسمونه یه نگاش به ته جاده

                           گر چه انتظار شیرینه دل اون طاقت نداره

اگه که چراغ عمرش نشده خاموش و بی نور

                                 واسه ی نور امید یه نفس دیدن یاره

من نه اون فرشته ام که توی آسمون نشسته

                                                    کمر همت خود رو به ستایش تو بسته

من نه اون رسول حقم که تموم زندگیشو

                                              توی راه حق گذاشته سر کوه حق نشسته

من نه اون بوته یاسم که توی تاریکی شب

                                                        دشمن پلید نامرد کمر اونو شکسته

من نه اون بنده مخلص که شب و روزش تو هستی

                                                   میون این همه عالم دل امید به تو بسته

من نه اون آدم ساده که همه عمرش به کاره

                                           توی این کار و هیاهو همه دستاش پینه بسته

من کیم؟ یه ذره خاک که تموم افتخارش

                                                 اینه که تو جاده عشق زیر پای تو نشسته                

با بیرقی از نور بیا

آخر راه انتظار       

اصلا تویی خود بهار

بهار با تو بهار شده        

عاشق بیقرار شده

بی تو بهار هم دلگیره      

اصلا بهار هم میمیره

آقا بیا با دم عشق

دنیا رو کن عالم عشق

گلهای نرگس وا شدند

راهی جاده ها شدند

نبض زمین در تب عشق

انگار رسیده شب عشق

صدای پای نور می آد

عطر خوش ظهور می آد

آقا جون دلم سیاهه می دونم

                                            رو دوشم پر از گناه می دونم

گاهی وقتا تو مسیر زندگی به جای شکر

                                           تو دلم شکوه و آهه می دونم

بعضی وقتا که باید کاری کنم

                                            کار من فقط نگاهه می دونم

دل من وقتی باید یارت باشه

                                             نا رفیق نیمه راهه می دونم

با تموم این همه حرف و حدیث

                                        عمر غصه هام کوتاهه می دونم

چون همه امید من به یک نگاه ست

                                            مهر آقام توی راهه می دونم

کمند عشقت ای صنم                  افتاده توی گردنم

در کوی تو رسوا منم                آشفته و شیدا منم

عاشقت ای زیبا منم                 خاک پایت آقا منم

یکی بود یکی نبود            زیر این طاق کبود

 میون بود و نبود                 یه دونه ستاره بود

این ستاره کوچیک             از خودش نوری نداشت

توی تنهایی خود                شبو پشت سر میذاشت

یه شبی از این شبا           ستاره قصه ما

 اون دل تاریکشو                راهی کرد پیش خدا

گفت: خدا.خدای من           خدای مهربون من

توکه هستی تو شبام         تنها همزبون من      

به دلم نوری بده                که دلم روشن بشه

دل خشکیده من                سبز و پر چمن بشه

اون خدای مهربون              خدای خوب آسمون

تو دلش یه بذری کاشت      که بهاری شد خزون

گل نرگس قشنگ               تو دلش جوونه زد

خط باطل رو تمومه             ظلمت شبونه زد

جای من اینجا نیست

جای من در حریم عشق گل زهرا نیست

جای من در صف عشاق گل نرگس نیست

که دلم لایق این عشق گران هرگز نیست

ونمی دانم

             به چه جرئت دل من

                                      با همه بار گناهش

                                                            عزم این وادی نورانی کرد...

دلم چه کوچه گرد شده

آواره و شبگرد شده

اين درو اون در مي­زنه

توي قفس پر مي­زنه

انگار دنبال چيزيه

آقا دلم پاييزيه

آقا بيا يه کاري کن

 دل منو بهاري کن

توي دلم به يادگار

يه بوته نرگس بکار

فقط اسمشو شنیده بودم اما نمی دونستم کجاست : " کوچه عاشقان گل نرگس "

چشا مو بستم و به طرف بوی عطرش حرکت کردم . هر کوچه یه عطری داشت 1...

2...3... به کوچه چهاردهم که رسیدم بوی خوش نرگس از خود بیخودم کرد .

چشامو باز کردم دیگه رسیده بودم...

دیدم همه آدمایی که می خوان وارد این کوچه بشن یه چیز نورانی توی دستشونه که انگار برگ ورودشون بود .

یه نگاه به سردر کوچه انداختم :  " با دل پاک وارد شوید  "

زود دلمو توی دست گرفتم ... خدایا  کف دستم  فقط یه قلب سیاه دیده می شد .

شکستم....

من این همه راهو به اشتیاق اون گل اومده بودم و حالا...

حس کردم بوی گل بیشتر شد . یه کسی توی گوشم زمزمه کرد : بگو " گل نرگس ادرکنی "

و من گفتم    ادرکنی        ادرکنی        ادرکنی

یه قطره اشک از گوشه چشمم  غلتیدو روی دلم افتاد .باورم نمی شد...

 همون یه قطره اشک اونقدر نورانی بود که دیگه سیاهی های دلم پیدا نبود ...

و من الان از اهالی کوچه  عاشقان گل نرگسم  .

گر چه دلم هنوز خیلی سیا ه ست ولی تنها دل خوشیم اون نقطه از دلمه که به

"  معجزه گل نرگس  "  روشن شده...

دوست داشتنت مقدسه                             

                           واسه همین دوستت دارم

شیرین ترین عبادتی                            

                           امید روز آخرم ...

                                                ( رضا صادقی)

آقای من آقایی کن منو به غلامی ببر        یه پول سیا بفروشم و دوباره مفتی بخر

ارزونترین جنس حراجی میشم              دور تو می­گردم و حاجی میشم

همه آدما یه عمره                   توی انتظار نشستن

بی تو آروم نمی گیرن             همه عاشق تو هستن

     یه روزی که خیلی دیر نیس         می دونم که یک ستاره

   از یه آسمون روشن                  تو رو با خودش میاره

       تو میمونی تا نهایت                    تو که سرداری ورحمت

    توکه آقا و بزرگی                     واسه اسلامی یه نعمت

    گلا از تو بو گرفتن                   که رو شاخه ها نشستن

آدمای نا امید دل                       به شفاعت تو بستن

تو سر آغاز یه موعود               ختم انتظار و ظلمت

    تو همونی که عدالت              با دو دستات می شه قسمت

ریشه های انتظارو                 توی قلب ما تو کاشتی

 کاشکی خورشید خدا رو               تک وتنها نمیذاشتی

 منجی عالم ناسوت                      با خودت شفا میاری

  هرچی زشتی رو زمینه                از سر راه بر میداری

  تویی که حاکم عصری                     میای از اونور ابرا

  یه غروب روز جمعه                 رو نمات دو چشمای ما

دست هر چی مستمنده                      رو پل آینه میگیری

پیش ایتام و مساکین                       میمونی تنها نمی ری

                                                    (فریبا وکیلی)

هرچی دلت می خواد بنویس