بیا به من بگو
کجا چگونه عاشقت شدم
و من ندیدمت بیا به من بگو
که آشنایی من و تو از کدام کوچه می گذشت
بیا بهانه های من زیاد شد
هنوز گریه می کنم برای تو
و من نمی شناسمت
تو کیستی که جان من گرفته ای
تو از کدام جاده می روی
تو عابر کدام کوچه ای
تو چندمین ستاره ای
تو آفتاب روشنی و من نمی شناسمت
تو کیستی
تو را نمی شناسم و اینچنین ترانه های عاشقانه ام برای توست
کدام شب کدام نقطه بود
که با تو آشنا شدم
بیا بگو ببین چه بیقرار به کنج خانه دلم نشسته ام
به پنجره نگاه می کنم
به جاده خیره می شوم
که شاید از افق نشانه ای طلوع کرد و من
ببینمت که کیستی
بیا بیا به جان من طلوع کن
شعر از خواهر عزیزم مهفا
ولی نمی دونم چرا جور نمیشه
اصلا چیزی به ذهنم نمی رسه 
نمی دونم چرا این حس رو اصلا دوست ندارم
احساس می کنم اونقدر از حضرت دور شدم که دیگه حتی ذهن ناقصم هم مدد نمی کنه چیزی براشون بگم حالم خیلی خرابه شاید بخاطر اینه که این مدت خیلی درگیر مسائل مادی و دنیوی شدم 
یادم رفته که یک منتظر واقعی کسی هستش که امور زندگیش را باید به امام زمانش بسپاره و خودش را تحت ولایت اون حضرت قرار بده 
یادم رفته که یک پدر مهربون دارم که همیشه و همه جا به یادمه و مواظب هست که کسی حق من و نخوره
نگذار از اون پدر مهربان و بهترین دوستم و اون دلسوزتر از مادرم غافل بشم
